De Free Narges Coalition maakt zich ernstig zorgen over het welzijn van Narges Mohammadi en het feit dat haar onafhankelijke medische zorg wordt onthouden. Op 29 maart bezocht het juridische team van Mohammadi, vergezeld door een familielid, haar in de Zanjan-gevangenis onder verscherpt veiligheidsbewaking. Haar algemene gezondheidstoestand was uiterst slecht en ze zag er bleek en zwak uit en was aanzienlijk afgevallen.
De stuurgroep van de Free Narges Coalition verklaarde: “Het leven van Narges Mohammadi is in direct gevaar en we roepen de Iraanse autoriteiten op om gehoor te geven aan onze waarschuwing en haar de medische zorg te bieden die ze dringend nodig heeft, door haar onmiddellijk medisch verlof te verlenen. De schending van het ‘beginsel van scheiding van misdrijven’, waarbij Mohammadi samen met gewelddadige delinquenten wordt ondergebracht ondanks haar ernstige hartaandoening en recent lichamelijk trauma en verwondingen, in combinatie met oorlogsomstandigheden en explosies die nu het leven en welzijn van gevangenen direct bedreigen, verergeren deze bedreiging voor haar leven. Bovendien roepen wij op tot de onmiddellijke vrijlating op humanitaire gronden van alle gevangen mensenrechtenverdedigers, schrijvers en journalisten; onder deze gevaarlijke omstandigheden kan hun veiligheid alleen worden gegarandeerd door hen uit gevangenissen en andere detentiegebieden te halen, en de Iraanse wetgeving voorziet in hun tijdelijke vrijlating in oorlogstijd.”
Op 24 maart werd Mohammadi bewusteloos in haar bed aangetroffen. Volgens celgenoten duurde deze toestand van bewusteloosheid, gepaard gaande met koude ledematen en gevoelloosheid van het lichaam, meer dan een uur. Medegevangenen zouden haar in een deken hebben gewikkeld en haar naar de ziekenboeg van de vrouwenafdeling hebben gedragen, waar haar medicatie werd toegediend om haar weer bij bewustzijn te brengen. Ondanks deze medische noodsituatie en duidelijke aanwijzingen voor een hartaanval weigerden de autoriteiten Mohammadi over te brengen naar een ziekenhuis of haar toe te staan een specialist te bezoeken.
Bovendien meldde Mohammadi aanhoudende slopende hoofdpijn, gepaard gaande met misselijkheid, dubbelzien en verminderd gezichtsvermogen in beide ogen, waardoor ze niet meer kon lezen. Deze symptomen begonnen na haar gewelddadige arrestatie op 12 december 2025 in Mashhad, waarbij ze herhaaldelijk zware klappen op haar hoofd kreeg. Ze lijdt ook aan ernstige bloeddrukfluctuaties, die artsen als zeer alarmerend beschouwen gezien haar voorgeschiedenis van long- en hartproblemen en de aanwezigheid van een stent in haar hart. Bovendien verklaarde Mohammadi dat 107 dagen na haar arrestatie nog steeds blauwe plekken op haar lichaam zichtbaar zijn, wat getuigt van het extreme geweld dat tijdens haar arrestatie werd gebruikt.
Mohammadi meldde dat na een bewustzijnsverlies in het detentiecentrum van Mashhad een specialist dringend een angiografie had aanbevolen; in plaats daarvan werd ze overgebracht naar de gevangenis van Zanjan. Ze merkte op dat kort na het uitbreken van de oorlog berichten over nabijgelegen aanvallen en enorme explosies die vanuit de gevangenis te horen waren, haar ernstige stress nog verergerden. Onlangs, op 31 maart, vonden er Amerikaanse en Israëlische luchtaanvallen plaats ten zuiden van Zanjan, op slechts enkele kilometers afstand van de gevangenis waar Mohammadi wordt vastgehouden, samen met gevangenen die zijn veroordeeld voor geweldsmisdrijven, waaronder moord en drugsdelicten. Uit rapporten blijkt ook dat sommige van deze gevangenen haar voortdurend hebben blootgesteld aan pesterijen, mishandeling en bedreigingen.
De officier van justitie van Zanjan heeft haar communicatie beperkt tot telefoongesprekken van minder dan drie minuten met alleen haar broers en zussen, terwijl hij elk contact met advocaten verbiedt. Hij heeft ook bepaald dat alle bezoeken in aanwezigheid van de autoriteiten moeten plaatsvinden, maatregelen die een flagrante schending van de mensenrechtenwetgeving vormen.
Op 10 februari 2026 werd Mohammadi voor de derde keer tijdens haar verschillende lange detentieperiodes in het geheim overgebracht naar Zanjan. Eerder, op 7 februari 2026, maakte de advocaat van Mohammadi bekend dat de Nobelprijswinnaar door Afdeling 1 van de Revolutionaire Rechtbank van Mashhad was veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf wegens “samenzwering tegen de nationale veiligheid” en 18 maanden op grond van de aanklacht van “propaganda tegen de staat”. Daarnaast legde de rechter aanvullende straffen op, waaronder twee jaar interne ballingschap naar de stad Khosf, in de provincie Zuid-Khorasan in Iran, en een aanvullend reisverbod van twee jaar. Mohammadi zit momenteel meerdere gevangenisstraffen uit en staat voor een totale gevangenisstraf van ongeveer 18 jaar.
Deze verklaring is uitgegeven door de stuurgroep van de Free Narges Coalition en geeft mogelijk niet de mening van alle leden weer. De stuurgroep wordt geleid door de Narges Foundation, PEN America, Reporters Without Borders (RSF) en Front Line Defenders.